Persoonlijk | Waarom mijn oma de oorzaak is van mijn liefde voor fotografie

Sjoelen met beppe, kerst 1982

 

Heb jij ook van die hele speciale maar ook specifieke herinneringen aan je oma? Nou eigenlijk had ik een beppe, want ik ben in Friesland opgegroeid.

Als ik vroeger bij mijn beppe ging logeren werd ik echt enorm verwend. Ik herinner me nog goed dat zij speciaal wit brood kocht, dat aten we thuis niet want dat was niet gezond. En lekkere koekjes, ik weet niet meer hoe ze heten maar het waren van die ronde koekjes met sinaasappeljam en een laagje chocola. En dan mochten we er wel 2 of 3. Ze maakte speciaal voor ons macaroni en ik mocht haar helpen toen ik wat groter was. De thee van beppe vond ik trouwens niet zo lekker, ze liet het zakje er zo lang inzitten dat de thee zwart werd. Maar voor mij schonk ze dan al eerder een kopje in.

Beppe hield ook erg van spelletjes doen. Rummicub, mens erger je niet, dobbelen en later triominos. Van die dingen die je nooit meer vergeet al heb je ze de afgelopen 20 jaar niet gedaan of zelfs gezien. Ik hield zelf helemaal niet zo van spelletjes en baalde ook wel eens van wéér een potje, maar toch heb ik nu vooral hele goede herinneringen aan die momenten.

Maar het allergelukkigst was ik als beppe de schoenendoos met oude, bijna allemaal zwart-wit, foto’s uit de kast haalde. Uren kon ik zitten met die foto’s. Beppe wist van bijna elke foto wie er op stond en kon ook over bijna iedereen wel een verhaal vertellen. Heerlijk vond ik dat, al die herinneringen aan lang vervlogen tijden, aan mensen met een heel ander leven dan ik had en aan de roddels die beppe zo smakelijk kon vertellen. Ik vond het zo leuk dat ik maar alvast onder op de doos had geschreven dat ik ze zou erven als het zover was. Ik was, denk ik achteraf, bang dat al die mooie herinneringen verloren zouden gaan als de foto’s na beppe’s overlijden ook zouden verdwijnen. Ze moet er destijds stiekem hard om gelachen hebben!

Beppe heeft er geen weet van want ze is in 2009 overleden, maar ik weet zeker dat ik door die schoenendoos met oude foto’s doe wat ik nu doe: Zorgen dat mooie herinneringen nooit verloren gaan omdat ze tastbaar zijn gemaakt.

Wat zou het geweldig zijn als er over 30 jaar een klein meisje met haar oma en een schoenendoos voor haar neus aan tafel zit! Samen bladerend door herinnering die door mij zijn vastgelegd!

Day in the Life

Toen ik zwanger was van mijn oudste zoon kocht ik een nieuw camera. Een compactcamera, maar wel een wat betere dan daarvoor.

10 tips voor bruidsparen

1. Begin op tijd met zoeken naar een fotograaf. Als het huwelijksaanzoek achter de rug is en je begint met de eerste 

Persoonlijk | Salsadansen

Ken je dat? Dat je als je aan iets nieuws begint je eigenlijk het liefst al meteen heel goed zou willen zijn?

Dit delen:

bruidsfotografie familiefotografie liefde zwangerschapsfotografie fotografie bruiloft trouwen fotograaf huwelijk trouwfotografie ik ga trouwen
bruidsfotografie familiefotografie liefde zwangerschapsfotografie fotografie bruiloft trouwen fotograaf huwelijk trouwfotografie ik ga trouwen
bruidsfotografie familiefotografie liefde zwangerschapsfotografie fotografie bruiloft trouwen fotograaf huwelijk trouwfotografie ik ga trouwen
Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp